اجتماعیاخبار استاناسلایدرسیاسی

ضرورت صدور دستور بازنگری فوری در سند آمایش سرزمین استان

گفتگوی بی‌رسانه با عضو شورای شهر دامغان

به گزارش بی‌رسانه، امروز فرصتی دست داد در گفتگو با حجت‌الاسلام ملاکاظمی، مروری بر مطالبات مردم دامغان داشته باشیم. حجت‌الاسلام ملاکاظمی، عضو شورای شهر دامغان است و آن‌چه در پی می‌آید مطالبات که او از زبان مردم این شهر خطاب به رئیس‌جمهور بیان می‌کند. بی‌مقدمه شما را به مطالعه اظهارات حجت‌الاسلام ملاکاظمی دعوت می‌کنیم:

من امیدوارم که این سخنان به گوش آیت‌الله رئیسی و تیم همراهشان برسد. من به عنوان مقدمه به ریشه بسیاری از مشکلات اشاره می‌کنم. ما سندی به عنوان سند آمایش سرزمین داریم که تمامی برنامه‌های توسعه‌ای در ذیل این سند تعریف می‌شود. این سند در استان‌های مختلف توسط تیم‌هایی تدوین شده است؛ گاه این اسناد توسط مجموعه‌های دانشگاهی و زیرنظر جهاد دانشگاهی تدوین می‌شود.

گاه گروه‌های پیمانکاری این اسناد را تدوین می‌کنند و گاه خود وزارت کشور تیم‌هایی تخصصی برای تدوین این دست اسناد مشخص می‌کند. دانشگاهیان دامغان 4 سال بررسی‌هایی را در راستای تدوین این سند بعمل آوردند. من به عنوان عضو هیأت علمی در گروه معارف، شاهد این تلاش‌های دانشگاهیان بوده‌ام. آمایش سرزمین باید به هدایت سرمایه‌ها متناسب با استعدادهای هر منطقه کمک کند.

متأسفانه در سند آمایش سرزمین استان، بسیاری از مسائل مرتبط با دامغان مغفول واقع شده است. وقتی اعتراض شد گفتند ما با گروهی از نخبگان گفتگو و این سند را تدوین کردیم و هرچه کردیم، این گروه نخبگان را معرفی نکردند! طبق تحقیقات دانشگاه، در تدوین این سند خوب عمل نشده است. در حوزه میراث فرهنگی، مناطقی در دامغان، قدمت‌هایی تا دو هزار سال دارد و متأسفانه این ظرفیت‌ها فی‌المثل باروی تاریخی دامغان بر اثر غفلت‌ها در حال از بین رفتن است.

در سند آمایش استان از بسیاری از ظرفیت‌های دامغان غفلت شده است

در حوزه معادن، با وجود غنای فراوان، تقریبا هیچ برنامه‌ای برای فراوری وجود ندارد. این استعدادها باید در آمایش سرزمین لحاظ می‌شد. کریدور شمال-جنوب، بندر امیرآباد به بندرعباس از دامغان می‌گذرد اما در سند آمایش به این مهم توجه نشده است. با این ظرفیت‌ها جمعیت در حال مهاجرت از دامغان به نقاطی است که وضعیت بهتری دارند. در زمان انتخابات در ستاد آقای رئیسی، از مجموعه کتابی تحت عنوان ایرانِ توانمند رونمایی شد.

این کتاب‌ها مربوط به آمایش سرزمین کل کشور بود. برداشت من از تدوین و رونمایی از این کتاب‌ها این بود که تیم آیت‌الله رئیسی، سند آمایشی که در دولت پیشین تدوین شده را قبول ندارند و متوجه ایرادات و اشکالات موجود در اسناد آمایش سرزمین شده‌اند و خودشان بار دیگر این اسناد را تدوین کرده‌اند. اگر استعدادهای سرزمین دامغان، به درستی احصاء شود، اوضاع دامغان تغییر خواهد کرد.

اساتید دانشگاه دامغان بارها در جلسات مختلف گفته‌اند که این سند همچون استخوانی در گلوی ماست و نمی‌دانیم اساسا چگونه تدوین شده است. من از آیت‌الله رئیسی درخواست می‌کنم بازنگری در طرح آمایش سرزمین استان را به اساتید دانشگاه و نخبگان استان واگذار کنند تا ظرفیت‌های استان به طور دقیق و علمی احصاء شود. حضرت آیت‌الله رئیسی! ما از شما تقاضا داریم که آرمان‌ها و ارزش‌ها را در تصمیماتتان ببینیم.

مردم دامغان عموما از دیدار رئیس‌جمهور در شهرشان محروم بوده‌اند

 ایشان چه در زمانی که دادستان کل کشور بودند چه در زمان ریاست بر دستگاه قضا به استان ما آمدند اما مردم دامغان از دیدن آقای رئیسی محروم بوده‌اند. مردم دامغان با همه سختی‌ها و مشکلات، پای انقلاب ایستاده‌اند. آیا نمی‌شد که در این سفر ساعتی وارد دامغان شوید و ملاقاتی با مردم داشته باشید؟ اما بگذارید برخی از مطالبات به طور مصداقی مطرح کنم.

برخی از کارخانه‌ها در دامغان، به تعطیل کشیده شده است؛ از جمله کارخانه فراقطعه متین. نزدیک به 200 کارگر از کار بیکار شده‌اند. لازم است مسائل این افراد رصد و پیگیری شود و تدبیری در این خصوص اندیشیده شود. اگر می‌توانید مشکل یک سرمایه‌گذار را حل کنید، او به کمک کنید. کارخانه ابزارمهدی، سال‌هاست که تعطیل شده است. هنوز امکانات ابزارمهدی موجود است و اگر این کارخانه احیاء شود، جوانان بسیاری مشغول به کار می‌شوند.

از وزیر محترم کار می‌خواهیم این مسأله را بررسی کنند. مسأله بعدی؛ ما هموطنانمان را در معدن طزره از دست داده‌ایم. آقای رئیسی! اگر کار به بخش خصوصی واگذار می‌شود، حوزه نظارت باید تقویت شود. چه کسی باید یقه اهمال‌کاران را بگیرد؟ مردم ما سال‌ها در معادن ذغال‌سنگ کار کرده‌اند اما منافع این معادن به دامغان نمی‌رسد! البرز شرقی می‌توانست در دامغان دفتر داشته باشد و اتفاقات دیگری رخ دهد تا بخشی از منافع مردم به مردم دامغان برسد.

مسأله بعدی؛ ساخت بیمارستان دوم دامغان چند سال طول می‌کشد؛ مردم در این مدت چه کنند؟ قرار بود طبقه پنجم بیمارستان دولتی دامغان با اهداف آموزشی احداث شود اما این کار را نکردند. کلینیک رضایی معادل 50 تخت بیمارستانی ظرفیت دارد. به دلیل نبود بیمارستان دوم، تمامی بیماران کرونایی در بیمارستان ولایت بستری شدند و مردم که مجبور بودند برای درمان سایر بیماری‌ها به این بیمارستان مراجعه کنند، در معرض خطر قرار گرفتند.

تبدیل کلینیک رضایی به دی‌کلینیک ضروری است

اگر کلینیک رضایی به دی‌کلینیک تبدیل می‌شد، بخشی از مشکلات حل می‌شد. بسیاری از پزشکان متخصص تمایل ندارند در دامغان کار کنند و دارند از این شهر می‌روند. خود این پزشکان می‌گویند اگر می‌خواهید شهر از متخصصان تهی نشود، دی‌کلینیک را راه بیندازید. آزمایشگاه و اتاق‌های کلینیک رضایی معطل مانده است. امکانات بیاورید و تجهیزش کنید!

اگر دی‌کلینیک رضایی راه‌اندازی شود، امکان رقابت با بیمارستان ولایت فراهم می‌شود و کیفیت خدمات ارتقاء پیدا می‌کند. از آیت‌الله رئیسی و وزیر بهداشت می‌خواهیم تا زمان احداث بیمارستان دوم دامغان، برای دی‌کلینیک شدن کلینیک رضایی اقدام کنند. آقای استاندار اخیرا در نشستی که با ایشان داشتیم، گفتند ما عزم را برای احداث بیمارستان دوم دامغان جزم کرده‌ایم اما تا آن زمان لازم است به نیازهای مردم پاسخ داده شود.

پروژه‌های ناتمام دامغان؛ از استادیوم تا مرکز نگهداری سالمندان

مسأله بعدی؛ نیمه‌کاره ماندن بسیاری از پروژه‌ها در دامغان است. جوانان دامغان از نیمه‌کاره ماندن استادیوم دامغان گلایه دارند. این پروژه به کلی رها شده است. آقایان این پروژه را تکمیل کنند. ورزشگاه حمزه سیدالشهداء نیز نیاز به بهسازی دارد. پروژه ناتمام دیگر، ساختمان انتقال خون دامغان است که سال‌هاست رها شده. احداث مرکز نگهداری از سالمندان نیز معطل مانده است و مرکز فعلی پاسخگوی نیازها نیست.

این پروژه با حدود 60 درصد پیشرفت رها شده است. اگر حدود 3 تا 4 میلیارد تومان هزینه شود، بیش از یکصد سالمند می‌توانند از خدمات مطلوبی بهره‌مند شوند. ساختمان دانشگاه پیام‌نور دامغان نیز ابتر رها شده است. دو پروژه 132 واحدی و 160 واحدی به مدت 23 سال است که مشکل دارند و مشکلشان حل نشده است. مگر نمی‌خواهیم مشکل مسکن جوانان را حل کنیم؟

پروژه‌های 132 و 160 واحدی، 23 سال است که معطل مانده‌اند!

قرارداد این پروژه مابین مسکن و شهرسازی با یک شرکت منعقد شده بود. این پروژه طبق قرارداد باید پیش می‌رفت اما با حدود 30 تا 35 درصد پیشرفت رها شده است. در دو سه سال اخیر، نماینده مردم برای حل این مشکل ورود کرده و رایزنی‌هایی در تهران داشته است اما هنوز به نتیجه نرسیده است. اگر گره این پروژه‌ها باز شود جوانان بسیاری صاحب مسکن می‌شوند و چهره شهر هم تغییر می‌کند.

بسیاری از ساختمان‌های اداری دامغان در برابر زلزله ایمن نیستند و فرسوده شده‌اند. برای ایمن‌سازی این ساختمان‌ها باید برنامه‌ریزی شود. ساختمان فرمانداری و ثبت‌احوال و بهداشت بسیار فرسوده‌اند. با توجه به گسل‌خیزی دامغان، اساتید دانشگاه می‌گویند لازم است یک مرکز لرزه‌نگاری در دامغان ایجاد شود تا بتواند مسائل را به طور دقیق رصد کند و گزارش دهد تا از خطرات احتمالی بکاهیم.

موضوع میراث فرهنگی، گردشگری و حفاظت از بناهای تاریخی برای ما بسیار اهمیت دارد. از آقای وزیر می‌خواهیم لااقل نماینده‌ای بفرستند و وضعیت آثار تاریخی دامغان را از نزدیک ببینند. اگر گردشگری در دامغان رونق بگیرد، بسیاری از جوانان ما در دامغان مشغول به کار می‌شوند. نکته دیگر این که قرار بود سد شهید شاهچراغی که از زمان احداث آن حدود 15 سال می‌گذرد به یک مرکز تفریحی تبدیل شود اما این اتفاق نیفتاده است.

متأسفانه به این سد آن‌گونه مردم دامغان انتظار داشتند، رسیدگی نشده است. مطالبه بعدی از مسئولین، رسیدگی به پل شهید ملکیان است. بسیاری از این پروژه‌ها در شهر دامغان ابتر و ناقص مانده است اما صدور دستورات لازم برای آن‌ها می‌تواند آن‌ها را به حرکت وادارد. رسیدگی به مشکل چشمه‌علی دامغان نیز از مطالبات مردم است. بسیاری از مردم ایران، نام دامغان را در کنار نام چشمه‌علی به یاد می‌آورند.

از وضعیت میراث فرهنگی به ویژه چشمه‌علی دامغان خجالت می‌کشیم

ما از وضعیت این مکان تاریخی-تفریحی شرمساریم. به چشمه‌علی بروید و ببینید که چه وضعیتی دارد. چرا به این مکان رسیدگی نمی‌کنید؟ یک‌بار گفتند زیرنظر شهرداری دامغان است، بار دیگر گفتند زیرنظر شهرداری کلاته است؛ شهرداری کلاته هم می‌گوید ما بودجه و امکانات نداریم. لطفا به این مکان رسیدگی کنید تا وقتی گردشگران از نقاط مختلف کشور به چشمه‌علی می‌آیند، خجالت نکشیم.

در نزدیکی میدان کتاب، گودال بزرگی وجود دارد که به عنوان یک معضل، سالیان سال است که رفع نشده است. این گودال قرار بود دریاچه‌ی شهربازی باشد! سه وزیر آن را کلنگ‌زنی کرده‌اند! فرمانداران و نمایندگان آمده‌اند و رفته‌اند اما این مسائل هنوز رفع نشده است. همین پروژه‌هایی که ابتر مانده را کامل کنید، نمی‌خواهیم اقدام جدیدی تعریف کنید!

دریاچه‌ای که سه وزیر آن را کلنگ‌زنی کردند اما هنوز احداث نشده!

سه وزیر این گودال را کلنگ‌زنی کرده‌اند و رفته‌اند! بنا بود آب این دریاچه از سد شهید شاهچراغی تأمین شود اما این امر پیگیری نشد. امکانات در دامغان وجود دارد، کافی است همین امکانات بالقوه را بالفعل کنید. کلینیک رضایی در دامغان موجود است، تخت هم دارد، کافی است برای آن تجهیزات فراهم شود. آن‌گاه خواهیم دید که پزشکان متخصص به دامغان خواهند آمد.

در حوزه مسائل فرهنگی و اجتماعی نیز می‌توانیم کارهای اساسی انجام دهیم. لازم است مکان‌هایی در دامغان به ارائه دستاوردهای نخبگان دامغانی اختصاص پیدا کند. لازم است استاندار و فرماندار در این حوزه دستوراتی صادر کنند. اهالی علم و فرهنگ و هنر دوست دارند دستاوردهایشان را به مردم عرضه کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا